Wat ik zo leuk vind aan dit avontuur, is dat er nog zóveel voor het eerst is. Dingen die straks waarschijnlijk heel normaal worden, voelen nu nog als een klein avontuur op zich. Zo ook onze trip naar Melbourne van de afgelopen dagen.
Dit keer niet met de auto, maar gewoon met het openbaar vervoer. Vanuit Horsham met de bus richting Ararat en daar verder met de trein naar Melbourne. En ja, alleen dát vond ik dus alweer leuk, haha. Gewoon weer iets nieuws uitproberen en vooral even uitvogelen hoe het allemaal werkt.
En heel eerlijk… ik had wel het zweet onder m’n oksels staan hoor. Hebben we genoeg tijd om over te stappen? Staat onze auto wel goed geparkeerd in het centrum, zodat ik niet bij terugkomst een bon heb? Gaat dit allemaal zoals ik bedacht heb?
Tuuuuuuuuuut… daar gaat mijn hoofd weer, haha.
Kijk dit keer reisden we met z’n drieen omdat Wiljan vanuit New Zeeland naar Melbourne kwam. Maar alles ging natuurlijk gewoon goed en een paar uur later stonden we midden in Melbourne!
Van onze country city naar de big city.
En dat verschil voel je meteen. In Horsham begint inmiddels langzaam iets vertrouwds te ontstaan. We kennen steeds beter de weg, weten waar we onze boodschappen halen en beginnen ons eigen ritme te krijgen. En dan stap je een paar uur later uit in Melbourne en sta je ineens midden tussen de hoge gebouwen, trams, winkels, mensen en overal reuring.
Ik hou daar dus ook van.
We sliepen dit keer in Richmond en hadden volgens mij ook niet echt een beter weekend kunnen uitkiezen om Melbourne weer verder te ontdekken, want de hele stad stond in het teken van footy.
De AFL Grand Final.
En ook al zijn we hier natuurlijk nog maar net en moeten we af en toe nog uitvogelen wie tegen wie speelt en wat er precies gebeurt, die sfeer is zó leuk om mee te maken. De parade, alle supporters, de kleuren, de shirts… heel Melbourne lijkt er gewoon in mee te gaan.
Dat zijn van die momenten waarop je ineens denkt: oh ja, we wonen dus echt in Australië.
Niet op vakantie. Niet even een paar weken rondreizen.
We wonen hier.
En dat betekent ook dat we dit soort typisch Australische momenten nu gewoon kunnen meemaken. Niet omdat we ze maanden van tevoren in een reisplanning hebben gezet, maar omdat het hier gebeurt en we er ineens middenin staan.
Dat vind ik misschien nog wel één van de leukste dingen van emigreren tot nu toe.
En alsof Melbourne nog niet genoeg indrukken gaf, gingen we ook naar de Melbourne Royal Show.
Nou… en dat was dus eigenlijk heel grappig, want bij ons op de May was het dit weekend óók kermis. Dus zo waren we toch een klein beetje op de May, haha. Alleen moesten we onze lieve mensen er dit keer zelf even bij denken. Dat was natuurlijk wel even anders.
Maar goed, de Melbourne Royal Show was echt superleuk en voor de kids natuurlijk helemaal geweldig. En uiteraard moesten wij naar de freestyle motocross. Met zo’n prachtige lucht op de achtergrond, terwijl de motoren letterlijk door de lucht vlogen. Voor Noud kon het natuurlijk niet beter, maar eerlijk… wij stonden zelf ook gewoon met open mond te kijken.
Heel even een beetje kermis zoals thuis, maar dan toch echt op z’n Australisch.
En ondertussen merk ik dat ik steeds meer geniet van dat contrast. Van de rust en ruimte in Horsham naar de drukte van Melbourne. Van thuis een beetje rommelen en ons nieuwe leven opbouwen naar ineens midden in zo’n enorme stad staan waar van alles gebeurt.
Het ene hoeft voor mij blijkbaar ook helemaal niet beter te zijn dan het andere. Ik vind juist die combinatie heel leuk. Zeker nu de kinderen vakantie hebben, want voor hen is het ook fijn om er even echt uit te zijn, samen iets te ondernemen en weer een heel andere kant van ons leven hier te ontdekken.
Na een paar dagen Melbourne vind ik het heerlijk om weer richting Horsham te gaan. Terug naar de rust en ons plekje. En ik vind het óók heerlijk om Melbourne zo af en toe op te zoeken.
Dat het wel echt een stukje verder weg ligt, daar moet ik trouwens nog even aan wennen. Het is niet meer zoals thuis dat je denkt: we rijden wel even die kant op. Hier is “even” sowieso een heel ander begrip, haha. Maar misschien maakt dat het ook wel extra leuk om er echt een paar dagen van te maken. Want er is nog zóveel dat we willen ontdekken.
Van én de country cities én the big cities.
0 reacties